#Metoo

#Metoo When I came to Holland I was too young to know that cultures and behaviour between countries could be so different.
As a child I have never learnt anything else than embrace people you meet and treat them with respect.
I am that kind of a person who leaves the house when I am bored. I go and sit somewhere, order a drink and start a chat with people. I have always laughed with everyone. I didn’t know that Dutch people were pretty much reserved. I remember that guys spoke at most when they were drunk. Like during Kingsday and when the national team has won.

I used to visit an Irish pub in Vlaardingen and sometimes Breakaway in Rotterdam. I was mostly the first to start a conversation because I am pretty much interested in a lot of things.
This helped me to learn the language.

As a girl I knew what my mom always told me. No sex when there is no love. So I kept that in my mind at all the time.
I felt very free to talk to whomever I wanted but at the same time I could feel some lack of respect. I have no idea what made a few men think that when you are a black lady you must accept every offer you get even just to dance in a very sexual way. I could feel that these guys assumed I should accept. Probably because by then I was single. So people tend to think you are desperate. Those times in the 90s I was not a slim girl either. I still had a thick bone but not overweight. Those times if you were not as skinny as the models on catwalk then you weren’t really seen as sexy.

So each time especially when guys had a few drinks they would start talking to me freely and start dancing around me without asking for permission.. ofcourse you can guess how furious I did react.
I felt disrespected. At that moment I was too shy to really ask why they did behaved like that.
I remember words like #Dushi #fawaka (and I didn’t know what they meant by then) , which already shows that men assumed every black person who speaks good Dutch must be Surinamese. For me that wasn’t the real issue even though I would prefer to be recognised as me.

Later in the years, married, 3 children. I went with my husband to a local cafe/bar to drink something. By then we had already moved to the village. So you know villages are small. People know the new people already.
We stepped in and ordered some drinks.

There were a few guys standing there talking. They did ask my husband if we were together and my husband said yes. A weeķ later I went on my own because we could not find a babysitter.

That’s when I again experiences the same as before. Even the barman is my witness. The guys came and tried to speak in a Suriname or Antilliaanse language. I heard “hee Dushi”
And started touching my shoulder rubbing my back. As far as I know Dutch man, they do not usually approach you that way if they do have respect for you or when they fall in love with you.
I shouted at him to stop. He was shocked because I really think he did not expect this reaction.
I did ask him one question if he would do the same to a middle class Dutch lady. Apparently there was one standing on the other side of the bar. I asked him to go and do the same to that lady. He definately didn’t and he said no. At that he apologised and he felt ashamed of himself.

He actually thought black girls were easy going and would not say not to a white guy. And he did apologise and that was the first moment we started to have normal conversation at a certain level.

What if I was desperate, or insecure or maybe looking for love that badly such that I could not see the mean ideas behind??
I am really grateful that I have always had people around me who were supportive. What if I was illegal and I needed a greencard? What if I had debts, and I needed someone to help me? What I was desperate for a job and I needed someone to help me out.
Sometimes desperate situations put people in situations where they will be misused.

#knowyourworth #selflove #selfreflection. So yes #Metoo.

Tips to young girls:

Whenever you feel like the world is not embracing you the way you deserve, do not accept fake love! People should learn to respect and that can only happen when you respect yourself. I do understand and I learn everyday that they are a lot of girls even men these days who are in a position where they do not want to be because of personal, financial situations. Those people I wrote this for, to help the worls to learn respect one another

tips to African black sisters,

Whenever you show your worth, in whatever situation you are, you push away disrespectful people.
By imitating you are are actually telling someone my original me isn’t worth embracing.

Advertenties

 

LIVING TOGETHER IS FUN IF ITS MUTUAL

I came to the Netherlands in early 1996 and did not even know that in Europe many other groups lived people. I was long in the Netherlands for three weeks and we stayed inside because too much snow outside. We had never experienced snow. My brother had applied after his studies in Zimbabwe and adopted by an international organization in The Hague. We arrived as expatriates.

One day we went to the other side of The Hague, where the market was, on the advice of my brother’s colleague. That was in the Schilderswijk. We lived in Statenkwartier, behind Frederick Henry Avenue there at the Museon. Quite an expensive neighborhood of The Hague.

It was not convenient to go by car to Hobbemastraat on Saturday because it could be very busy.

We took the tram, tram 11 and when we approached the market I saw heaps of other people, as I had learned in school, I knew something about Asians, Africans and people from the Middle East, Jamaica, Venezuela and Cuba . Bob Marley has even been to my country.

The world has opened up, because I kept asking my brother and he took me books including The Undutchables.

3319

Until today we do not learn how slavery has occurred in southern Africa in other countries. I celebrated Sinterklaas after I had met Jochem. He celebrated in Veenendaal and we went there on Christmas morning.

I thought it was nice how people were connected when they read the poems. I am in favor of joining. I like it when families take things together. So packets evening was fun to be with. But there are plenty of other ways
In 2007, before I had children, I played black non schminkte important person because I wanted to see how children would react. I did this because I just hesitated and as I remarked to colleagues and people around me who had different colors that they were not happy about it. I’ve seen reactions of the children. They have not seen me otherwise. I was shocked. The fact that we did not have slavery history in Zimbabwe, explains a lot of confusion on what is happening in the Netherlands. There will also find quite few Zimbabweans because the embassy in Brussels. The behavior of a Dutchman to me is different than the behavior of a French or English to me. Let alone the behavior of someone from Austria and Switzerland. Let’s get to know our history better, and look at our education then and now raising. Sometimes you can not linger in the past because it gives you a good feeling. I say, just keep making poems for each other. Connect to each other, within families and households. You’ll see that you do not need a party to come together. In Zimbabwe we celebrate everything. if only music, drums and dancers are. The point being:

I understand the feelings of people who have parents with a history of slavery. They would like to see a normal society comes with a black woman for instance may run her own business without having to prove themselves extra.
I met recently enormous Surinamese and Antilleans. But know heaps of Dutch people. Both sides have a story. I can not say I put a story on the side and the other story understandable. I prefer not to pigeonhole myself. I would really just like to see the world as one. So I want to raise my children. I do actually.

But I can speak for myself. I like compound Bonding family bonding  Human Bonding .
It hurts me when I see that in the country where I live tremendous hatred comes together because people are afraid of change. Look at yourself and see how many people are trying to share the love. What do you cherish it nicely together. What can be done better? Correct each other, support each other. Keep smiling it’s not the end of the world. I see nowadays, many people who go to Africa or other parts of the world and these people come back with a lot of respect for how other people live. You can not say you know better. Almost never.

Integration course only works if you’re the one who articulates so well that we autochthonous also mention here is there. 

 

How did I learn languages ​​can easily?

In 1998 I met my current husband and only then I got interested in the Dutch language and society. Otherwise I just have after graduating returned to Zimbabwe or to a country where they just English as the official language. Canada, New Zealand or England. We first spoke in English. 3 years later I could already speak fluent Dutch and write.

Surely learned how to make couscous and fried rice, oh yes and I can make pom. The seasons stews I know too now. This already indicates that the Netherlands is a multicultural country. Have you ever counted how many European people living in Africa? and that country.

What I did was that I never went himself looking fellows from my homeland. That was not necessary, though I still homesick. Language development would not be stimulated so. I wanted to learn something different, different language from the residents themselves. This brand me for years that, now I have mastered the language, I easily come into contact with many people.

I do not themselves organized holiday, I’d rather come among men. In Greece and other countries, people simply trust than what may be told here. A piece of independence so.

My husband said “honey, you know why I’m so crazy about you”? Today you speak a bum, let him laugh, mean person, and you let him laugh “Yesterday you just said the minister and in the same way and you made him laugh,” You’re a female world.

Secretly I was proud.

Because I know how good the language I’m not so easily threatened by my own fears. I understand what you mean happy. I even went to the “proverb book” buy and every time New Green booklet.

My first Dutch teacher I remember well. Mrs. Potts, what a lovely wife. Every year already dutifully join “The Great Dictation” sit in front of the TV and get involved with all those difficult words. Someday I want or participate in real life. I am now at a stage where I just asked the playground by other mothers get if I was adopted. Whether I was a baby when came to live here. Luckily I always say when I’m born and raised in Africa. On my 22nd until I came here.

Now the Dam and on to Groningen

I have a lot to travel through the Netherlands. Now I would like to drive over the Dam! that sounds like fun! Friesland and Drenthe I should know better. All other regions have been me, partly because I took every summer one of the NS “Summer Tour Card” and then could unrestricted travel by Netherlands. Really great. Now I have my license, such a thing .. not later born here so after your 30th birthday your license .. I tell you that in my next blog. I am grateful because I can now run my business a little better, transport children. All I can also bike, sometimes it is convenient. Now I travel a lot through my work, but I still want to use a TomTom, then I depend so again, and I do not know where I really signboard. I’m really not cocky though;).

Yet it disappoints me when I see someone who was born and raised in the Netherlands judgment   Me mother dares to write. Until now there was not tolerated when you write incorrect language or speak. 

Nowadays, with Facebook and Twitter you can even easily write you always improve skills. Yet seek balance it remains important. Otherwise you go backwards again with the spoken language development, so then but more and more people really speak. What I really hope is more correction in spelling, if a girlfriend, husband or knowledge it will immediately be sure to write the correct word there. That will be very nice for me.

I give a tip to those who want to integrate like. Go with the inhabitants. Are you a religious person can visit a church. Are you a bar, snooker, theater, type? You name it, save the pennies and visit the sites. No money? no point, because there are enough volunteers that can best help to an association. Do you speak English? Ensure that residents will not speak English with you directly. Always ask to speak the language with you. Always ask for corrections, dare to speak the language and writing with errors. You’ll notice that you’re going to help in some way.

That one laughs at whether it bothers you always run into, it’s up to you to stand firm in your shoes, because it’s only for your own good.

PS. If I have made above grammatical mistakes, please respond with appropriate wording and also the correct words below. thanks in advance

 

I was happier in my homeland Zimbabwe

I left Zimbabwe when I was 22 years old and I have been living in The Netherlands for he pas 21 years. I now have a family and going back is not planned within a day!

November 10, 2015

As a child in the countryside we could really play and discover a lot without anyone giving us a label. We had a lot of space and possibilities to discover, build and finish everything ourselves. I never played alone. People here ask us as a family why we did not opt ​​for home education. Well then I would prefer to take my children to the countryside to practice in real life

Sure, I am a doubter. I do not like development organizations, I am a vaccination-doubter, an education system-doubter. If I had stayed in Africa, I might have died of unavoidable illnesses, but maybe not. I did stay close to my roots, close to my parents. We have learned a lot.

Working on land, knowing all kinds of vegetables, natural medicines, species of trees, we have experienced up close.

Keep an eye on the season, light from the moon. Party evenings are organized at full moon. Then you hear drums and singing in the neighborhoods. Exchanging seeds and livestock. Nobody is poor when everyone and families are ready for each other.

And also the cattle: milking cows, goats and sheep. That was biology lesson and that was agriculture / agriculture. Without chemical additives, though. My parents built huts and houses of self-baked stones without asbestos or other carcinogenic additives.

Now I live in a world where I am only raising children with my husband. Sometimes very sad. What is education without your roots? To whom can you ask questions about the first teeth, or whatever.

 

 


Now I have to talk: whether my child might also have a chance to make a vegetable garden somewhere. Should not be crazier! What a world of difference.

While we made footballs from bicycle tires and plastic in Africa, we have to pay a membership fee here so that a child can go for football club.

Playfully learning is doing things in practice and not being tested and labelled!

 

 

In Zimbabwe we lived with a father and a mother and we had family around us. Because of the school systems we had to go all the way to the city where I saw my mother very little. My father worked in the city and my mother lived in rural areas. I now realize how often I have missed my mother. How far was from my own roots.

A lot of documentaries and researches bring us back to the bonding moments of an African parent and her children

One day I had to go to the Netherlands with my brother to continue my studies. With the goal that I would go back to my parents, unfortunately this has also gone different than planned. Still further from my roots. Now married and I had really hoped that I would have close family outside my dear family, unfortunately the answer is no.

P.S. My parents have unfortunately passed away 😦

Connected by the great shared taste!

The new menu provides the possibility of sharing. Just like what we would do in African  countries, eating from one plate. You will find out that that’s where great stories start. Great relationships and ideas. No more individualism. With the new Restaurant Tijsterman menu humans are connected without them planning or noticing. The quality of their food connects. Their great communication skills connects.

We came to stay in our village about 2 years ago, one thing that we always looked for, were places that we can find peace when we are tired, or find good ambiance and tasty food and drinks. Because of searching we end up connecting with the people behind the scenes.  Who then tell us the story behind. This is what fascinates me and my husband.

I remember us drinking some coffee at one of this family’s restaurant and we were immediately satisfied, not because we knew the whole menu yet. But there was a connection, Interest from both ways and that was one of the reason we came back and decide to buy our own house. The personnel is well trained such that even if they do not know, or cannot provide they will always find a way to help you out.

dennis20171031_225031

In two years time we visited these family’s restaurants and cafes where we could drink selected beers and wines. This was even the best solution close to our house.

We were very honored when they surprised us by an invitation to try the  New menu Restaurant-Tijsterman so we could provide review information. We enjoyed the tastes! we enjoyed the service and ambiance. Just like our second home. Me and my husband have always shared our diner just because we wanted to taste from each other’s plate.

What I like about their selection, is an eye on the seasons and human nature. That already shows how much respect they do have to human’s health and well being.

Below you can watch a video when my children were enjoying Mussels during the season when they are available.

My children enjoying Mussels

People who know me, know that I always talk about good food, not only health but tasty and high quality. Moving from Zimbabwe to Netherlands was not easy especially when it came to food. I was shocked about the amount of groceries people did. I was shocked about the choices I had for one type of product. How much I could find in supermarkets, too much.

Unfortunately to discover that  I had to be careful what was real and not. Most people I knew were mostly saving money on food, like they would buy the cheapest type of food in the supermarket. That never tasted the way I had known when I was young.

The most confusing part was that I would then think like I read everywhere and saw on TV that Africans were poor. I ended up not looking for the type of food I grew up eating. Food like pumpkins, and most of it what they call super – foods. The first time I visited an organic shop and a fair trade shop, I then started re appreciating my original African food.

Now that i live in a small village where the real farmers live and sell their products directly, I do feel the connection.

Even though we also adopted old British kitchen, the traditional kitchen in Zimbabwe still was the best for me as it was pure. I remember whenever I visited England or Scotland that I would pass by a traditional shop to buy typical British Cornish pastry, scones or tea. Because of travelling, I tended to like the Borough market more, even the handmade traditional food, that you can no longer find in bigger supermarkets.

Food processing killed my appetite and that made me even travel more. I visited different restaurants and ignored the fact that some have a 2 or 3 stars. I wanted to know more about who is behind the kitchen, what are their beliefs, how do they feel about what I tasted so far. I was looking for connection.
My parents definitely taught me how to taste and appreciate not just to eat because people are hungry. My father used this word culinary a lot and now I do understand what it means. I remembered my mom making lots of traditional Zimbabwean food 

So the way the Tijsterman family and their restaurant do really brings me back to my old traditional taste, organic and connection. I realized that that’s the place I like to be with my family for almost everything they do provide.

See the pictures:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

 

One of my biggest cultural shocks in the world is now solved.

I have been living in the Netherlands for the past 20 years. I had lots of cultural shocks in positive and negative ways. I have learnt to laugh about very simple things like my own identity just because I never wanted people to see me as a bad person.
Which also means accepting something that is a bit disrespectful to my own culture. But as I remember most people were always curious about how I have lived in Africa.

What changed me were my children? I had my first child in 2008, Instead of having to explain my culture again and again, I started practicing it.
I realized I had a lot to explain to my children. Most difficult was that there were not so may things that represented me as an African princess, African Doll and even in the windows where people did the window shopping.
I felt really bad about it and realized it wasn’t something I could change very easily than embracing who I was.
In Zimbabwe where I grew up, we lived mostly according what we imitated from colonialism.
So when we thought of buying a doll, it was always a white doll,  shops were full of them. I also think there were people of African origin who may have wanted to see something or someone who represented them as nice, black people who did not only fought wars and went through slavery.
I am really happy that I started carrying my baby’s and breastfed them as I remembered from the village in Zimbabwe.
In the cities especially Harare where I went to school, my parents explained to me a lot about different classes. You would be considered rich when you lived in a low density suburbs and poor when you were living in a high density suburb.

So many people would embrace the rich culture more. For example, when you see a black person buying a very big car for a better status or trying to lighten skin color to be able to look more prettier because this was perceived as beauty.

Oh mom I want to look pretty, and white skin was the only skin presented as pretty.

I have realized that if we cannot teach our children our African history, no-one else will. So it starts with self acceptance, self reflection.

To buy a toy or an educational toy has been one of the biggest cultural shock I ever had until I met Rejoice Bhila Kwaramba, the creator and owner at The dolls that represent diversity.

Please hear more of her story. She promotes self love and together we promote self reflection. she is lovely with her lovely family. I have already bought 2 dolls for my little girls and they love them. Teaching African history is much easier to understand when history is presented positively.

Representing my self, my origins, my well being has become a big lesson such that I begin to realize  how important it is for schools to learn the positive things about my origins.

We need more embracing, more people helping us doing this.  I will share some of my shocks:

-On television there were not so may people represented as African origin without that they were called poor.

-Every child I know from school is taught to help poor African children. I do agree  that there are countries that went through a lot, such that they need help, but not at all the time

If there was a commercial on television and there was an African origin family, it always looked like they were not organised. Those few things disturbed me.

So now that we can buy a black doll just like a barbie it means we have a good start of self acceptance without having to explain.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Elkaar helpen in de wijk

In Zimbabwe waar ik opgroeide zijn ouders ontzettend aanwezig tijdens de opvoeding (en zelfs zwangerschap), met steun van familie en tantes. Ze dragen de kindjes veel en ze  verplichten elkaar om borstvoeding te geven. Ze helpen in de opvoeding en corrigeren elkaar waar nodig ( It takes a village to raise kids). Doordat ze dichtbij de natuur staan voelt dit als heel normaal. De hele maatschappij helpt elkaar en elkaars kinderen, waardoor de kinderen niet zo gauw lastig worden.
Helikopter gedrag
Wat mij wel opvalt nu mijn kinderen ook naar school gaan. Dat er ouders zijn die overal aanwezig willen zijn om controle te hebben op hoe en waar de kinderen mee bezig zijn.
Ouders die moeite hebben met het loslaten geloof ik. Ik kan me best voorstellen dat als je ergens een schuldgevoelen over hebt, je compensatie zoekt.
Op dat moment is het wel van belang om het even in jezelf te zoeken. Wat speelt er bij mij. Sommige ouders kunnen er niet 100 % er zijn, welke leeftijd het ook is. Omdat de situatie, omstandigheden en gezondheid ze niet toelaten.
In plaats dat andere ouders die wel de mogelijkheid hebben om er te zijn voor hun kinderen neerkijken op deze ouders, die even niet kunnen zijn, zou het fijn zijn als ze dan wel even bijspringen.
Daarmee verminderen we dan het vingerwijzen gedrag en wel elkaar helpen.
Heel anders dan Afrikaanse kinderen, zie je hier best veel kindjes die eigenlijk al zelfstandig horen te zijn, maar nog zeer afhankelijk zijn. De ouders nemen alles in de handen. De mama is zeer aanwezig op school, alles controleren en regelen, terwijl een meisje van 9 jaar best al veel kan. #Loslaten misschien?
Ik als Afrikaanse moeder, leer enorm veel van ouders die op zo’n Nederlandse manier dingen ondernemen met kinderen, tot een bepaalde hoogte. En dat is bij mij leren loslaten en kinderen vertrouwen en ze het gevoel geven dat ze ook mensen zijn.
Hoe dan ook situaties verschillen en niet alles hoeft precies op een manier te gaan.
Ik geloof ook niet dat de hele dag op een schoolplein hangen, gelijk is aan liefdevol zijn voor je kinderen.
Wij doen het allemaal op onze eigen manier en leren van elkaar.
Dat steeds meer kinderen slecht eten, naar niets of niemand luisteren, of psychisch in de knoop zitten: sociaal pedagoog Gitty Feddema is er zeer ongerust over. Ouders moeten zich weer over hun kinderen ontfermen, en snel!
AD.NL|BY EEFJE OOMEN

Samenleven is pas leuk als het wederzijds is

Sinds 1996 in Nederland uit een Afrikaans land.

Ik ben naar Nederland gekomen begin 1996 en wist niet eens dat er in Europa ook veel andere groeperingen mensen woonden. Ik was in Nederland voor 3 weken lang en we bleven binnen omdat er te veel sneeuw was buiten. We hadden nog nooit sneeuw meegemaakt. Mijn broer had gesolliciteerd na zijn studie in Zimbabwe en is aangenomen bij een internationale organisatie in Den Haag. Wij kwamen als expats.

Op een dag gingen we naar de andere kant van Den Haag, waar de markt was, op advies van mijn broer’s collega. Dat was dus in de Schilderswijk. Wij woonden in Statenkwartier, achter Frederik Hendriklaan daar bij de Museon. Best een dure wijk van Den Haag.

Het was niet handig om met auto te gaan naar Hobbemastraat op zaterdag omdat het erg druk kon zijn.

We zijn met de tram gegaan, tram 11 en toen we naderden, de markt op zag ik enorm veel andere mensen en zoals ik geleerd had op school, wist ik iets over Aziaten, Afrikanen en mensen uit het midden oosten, Jamaica, Venezuela en Cuba. Bob Marley is zelfs naar mijn land geweest.

De wereld is open gegaan, want ik bleef maar mijn broer vragen en toen haalde hij boeken voor mij inclusief The Undutchables.

3319

Tot de dag van vandaag leren wij in het zuiden van Afrika niet hoe de slavernij heeft plaatsgevonden in andere landen. Ik heb sinterklaas gevierd nadat ik Jochem had leren kennen. Hij vierde dat in Veenendaal en wij gingen daar op de pakjesavond.

Ik vond het mooi hoe mensen verbonden waren met elkaar wanneer ze de gedichten voorlazen. Ik ben een voorstander van verbinding. Ik vind het leuk als families dingen met elkaar ondernemen. Dus pakjes avond was leuk om mee te maken. Maar er zijn genoeg andere manieren
In 2007  voordat ik kinderen had, speelde ik zwarte ongeschminkte piet omdat ik graag wilde zien hoe kinderen zouden reageren. Dit deed ik omdat ik juist twijfelde en omdat ik al merkte aan collega’s en mensen om mij heen die andere kleuren hadden dat ze er niet blij mee waren. Ik heb reacties van de kinderen gezien. Ze hebben mij niet anders gezien. Ik schrok wel. Het feit dat wij in Zimbabwe geen slavernij geschiedenis hebben gedaan, verklaart een hoop verwarring in wat er allemaal gebeurd in Nederland. Er komen hier ook best weinig Zimbabwanen omdat de Ambassade in Brussel is. Het gedrag van een Nederlander naar mij is anders dan een gedrag van een Franse of Engelse naar mij. Laat staan het gedrag van iemand uit Oostenrijk en Zwitserland. Laten we ons verleden beter leren kennen, en kijken naar onze opvoeding van toen, en opvoeding van nu. Soms kun je niet blijven hangen in het verleden omdat het je een goed gevoel geeft. Ik zeg, gewoon gedichten blijven maken voor elkaar. Maak verbinding met elkaar, binnen families en gezinnen. Je zult dat zien dat je geen feest nodig hebt om bij elkaar te komen. In Zimbabwe vieren we alles. als er maar muziek, trommels, en dansers zijn. The point being:

Ik begrijp het gevoel van mensen die voorouders hebben met een slavernij verleden. Men wilt graag dat er een normale samenleving komt waarbij een zwarte vrouw bijvoorbeeld haar eigen bedrijf kan runnen zonder dat ze zich extra voor moeten bewijzen.
Ik heb onlangs enorm veel Surinamers en Antillianen leren kennen. Maar ook enorm veel Nederlandse mensen leren kennen. Beide kanten hebben een verhaal. Ik kan niet zeggen dat ik een verhaal aan de kant zet en de andere verhaal wel begrijp. Ik wil liever mezelf niet in een hokje plaatsen. Ik zal eigenlijk gewoon de wereld willen zien als een. Zo wil ik ook mijn kinderen opvoeden. Doe ik al eigenlijk.

Wel kan ik voor mijzelf spreken. Ik hou van verbinding, #Bonding #familybonding #Humanbonding.
Het doet me pijn als ik zie dat in het land waar ik leef enorm veel haat naar elkaar komt omdat mensen bang zijn voor verandering. Kijk naar jezelf en zie hoeveel mensen die liefde proberen uit te delen. Wat vindt je mooi aan elkaar, koester dat. Wat kan beter? Corrigeer elkaar, steun elkaar. Keep smiling it’s not the end op the world. Ik zie tegenwoordig enorm veel mensen die naar Afrika gaan of andere wereld delen en deze mensen komen terug met enorm veel respect voor hoe andere mensen leven. Je kunt niet zeggen dat je het beter weet. Kan bijna nooit.

Integratiecursus werkt pas als je degene die goed articuleert dus die wij hier autochtoon noemen ook erbij is. 

 

Hoe is het gekomen dat ik talen makkelijk kan  leren?

In 1998 ontmoete ik mijn huidige man en toen pas kreeg ik interesse in de Nederlandse samenleving en taal. Anders was ik gewoon na mijn studie terug gegaan naar Zimbabwe en of naar een land waar ze gewoon Engels als voertaal hebben. Canada, New Zeeland, of Engeland. We spraken eerst in het Engels. 3 jaar later kon ik al vloeiend Nederlands spreken en schrijven.

Toch wel geleerd hoe ik couscous en nasi kan maken, o ja en pom kan ik maken. De seizoenen stampotten ken ik ook inmiddels. Dat geeft al aan dat Nederland een multiculturele land is. Weleens geteld hoeveel Europese mensen in Afrika wonen? en dat per land.

Wat ik nooit heb gedaan was dat ik zelf op zoek ging naar medemensen uit mijn geboorteland. Dat vond ik niet nodig, al heb ik nog steeds heimwee . Taalontwikkeling zou dan niet zo gestimuleerd worden. Ik wilde graag wat anders leren, andere taal van de bewoners zelf. Dit merk ik al jaren dat, nu ik de taal onder de knie heb, ik gemakkelijk in contact kom met veel mensen.

Ik hou zelf niet van georganiseerd vakantie, ik kom liever onder mensen. In Griekenland en alle andere landen zijn mensen gewoon te vertrouwen dan wat er hier soms verteld worden. Een stukje zelfstandigheid dus.

Mijn man zei: “schat, weet je waarom ik zo gek ben op jou”? Je spreekt vandaag een zwerver, je laat hem lachen, gemiddelde persoon, en je laat hem lachen” Gisteren sprak je gewoon de minister en op de zelfde manier en je liet hem lachen” Je bent een wereld vrouw.

Stiekem was ik trots.

Doordat ik de taal goed beheers voel ik ook niet zo gauw bedreigd door mijn eigen angsten. Ik versta gelukkig wat men bedoelt. Ik ging zelfs het “spreekwoordenboek” kopen en iedere keer weer Het nieuwe Groene boekje.

Mijn allereerste Nederlands lerares herinner ik me nog goed. Mevrouw Tuit, wat een lieve vrouw was dat. Elk jaar ook al braaf meedoen met “Het Groot Dictee” heerlijk voor de televisie zitten en meedoen met al die moeilijke woorden. Ooit wil ik dan wel in het echt meedoen. Ik ben nu in een stadium waar ik gewoon in de speeltuin door andere moeders gevraagd word of ik geadopteerd was. Of ik een baby was toen in hier kwam wonen. Gelukkig zeg ik er altijd bij dat ik geboren en getogen ben in Afrika. Op mijn 22ste pas kwam ik hier wonen.

Nu nog de Afsluitdijk over en naar Groningen

Ik heb veel kunnen reizen door Nederland. Nu wil ik graag nog rijden over de Afsluitdijk! dat lijkt me erg leuk!  Friesland en Drenthe  moet ik nog beter leren kennen. Alle andere regio’s ben ik geweest, mede door dat ik elk zomer een “Zomertoerkaart” van de NS haalde en dan onbeperkt door Nederland kon reizen. Fijn hoor. Nu heb ik mijn rijbewijs, ook zoiets .. niet hier geboren dus pas later na je 30ste je rijbewijs .. dat vertel ik wel in mijn volgende blog. Ik ben wel ook dankbaar want ik kan nu mijn bedrijf iets beter runnen, kinderen vervoeren. Al kan ik het ook op de fiets, soms is het handig.  Nu reis ik veel door mijn werk, maar ik wil nog steeds geen TomTom gebruiken, dan ben ik zo weer afhankelijk en weet ik niet waar ik echt uithang. Ik ben echt niet eigenwijs hoor  ;).

Toch valt het me tegen wanneer ik iemand die geboren en getogen is in Nederland het uitspraak  Me moeder durft te schrijven. Tot nu toe werd er niet getolereerd wanneer je foutieve taal schrijft of spreekt. 

Tegenwoordig met Facebook en Twitter kun je ook al makkelijk je schrijf vaardigheden steeds verbeteren. Toch de balans erin zoeken blijft belangrijk. Want anders ga je weer achteruit met de spreektaal ontwikkeling, dus dan maar steeds meer mensen in het echt spreken. Wat ik wel erg hoop is meer correctie bij spelfouten, dat als een vriendin, man of kennis het merkt meteen ook even de juiste woord erbij schrijft. Dat zal voor mij wel heel fijn zijn.

Ik geef wel een tip aan degene die graag wilt integreren. Ga met de inwoners om. Ben jij een kerkelijk mens bezoek dan ook een kerk. Ben je een café, snooker, theater, type? Noem maar op, spaar wat centjes op en bezoek de plekken. Geen geld? geen punt, want er zijn genoeg vrijwilligers die je best kunt helpen naar een vereniging. Spreek je Engels? Zorg ervoor dat de bewoners niet direct Engels met jou gaan spreken. Vraag steeds dat ze de eigen taal met je spreken. Vraag steeds om correcties, durf de taal te spreken en schrijven met de fouten. Je zult wel merken dat men je op een of andere manier je gaat helpen.

Dat men erom lacht of eraan stoort zul je altijd tegen aanlopen, het is nu aan jou om sterk in je schoenen te staan, want het is alleen voor je eigen bestwil.

PS. Mocht ik hierboven taalfouten hebben gemaakt, graag hieronder reageren met juiste formulering en ook de correcte woorden. Alvast bedankt

 

Een volslanke vrouw op de racefiets

Voordat ik moeder werd was ik nogal een mountainbike liefhebber. Ik fietste dus van Vlaardingen naar Rotterdam en natuurlijk was dat makkelijker voor mij. Ik heb het altijd leuk gevonden om in de natuur te mogen fietsen en de vrijheid te beleven.

Voor een Afrikaans meisje die opgroeide op een platteland waar de natuurlijke natuur overheerste was dit het enige compensatie die ik dan had. Alleen een beetje fietsen in de lente, zomer en misschien ook herfst als het niet al te hard waait of regent.

De interesse om de Nederlandse natuur en landschap te leren kennen heb ik nog steeds en daardoor nu ook in een van de mooiste dorpen van Nederland wonend.

Hoe ik op het idee van racefietsen kwam was via een sportschool waar ik vroeger heen ging, de Club-Fit in Vlaardingen waar Huub de spinning les gaf. De allereerste keer was best spannend, je kent het dat moment waar je tussen mensen staat die al een racefiets hebben thuis, die alle praatjes kennen van de racefiets wereld en natuurlijk de beste ritme kennen van de spinning.

Ik vond de muziek al meteen erg cool! Dat was een van de mooiste drive waarvan ik nog steeds vind dat de meeste mensen doot muziek en buiten fietsen gestimuleerd raken.

Ritme gevoel speelt inderdaad een belangrijk rol bij muziek in combinatie met spinnen. Ik vond het zoo leuk dat ik elke week toch een deel van wilde maken.

Het gevoel voor racefietsen als sport begon al in 1997 toen ik net een jaar in Nederland was uit Zimbabwe vandaan. Ik werd uitgenodigd door een van mijn studiegenoten om naar ‘s-Hertogenbosch  waar ik voor het eerste de Le Tour de France heb gezien.

Ik kon opgegeven moment een racefiets kopen en dit gevoel werd ook aangesterkt door mijn man die zelf ook een Bianchi fiets heeft. We hebben toen af en toe kleine rondjes gefietst in Vlaardingen, Schiedam en het Westland. Dit vonden we het erg leuk, nu verbindt dit ons ook, want we kunnen af en toe samen de natuur in, zeker in Nieuwkoop waar wij nu wonen.

 

Mijn eerste kindje is door middel van een keizersnede geboren en de tweede ook. Ik merkte echt dat ik daardoor minder makkelijk kon sporten en bewegen.

Want na de tweede zwangerschap wilde ik weer gaan spinnen en heb het toch gedaan, we woonden inmiddels in Den Haag.

Zijn er misschien angsten of belemmeringen?

Ik zeg wel toch ja, want ik herinner me nog dat de eerste keer dat op ik mijn racefiets stapte, werd ik door bijna iedereen die ik tegenkwam bekeken. Het was net of er iets nieuws was ontstaan.

Wat ik ook niet moet vergeten te zeggen is dat dit ook erg in mij speelde omdat ik ergens aanvoel dat ik  in een maatschappij leef waar men snel elkaar oordelen. Dit niet omdat ze er wat aan kunnen doen maar omdat de Fashion of te wel mode industrie en de merken dit voor ons wel bepalen. Wanneer kan een merknaam bepalen welke type mens wel voor een bepaald activiteit is geschikt? In dit geval dus racefietsen.

Ja ik vind wel dat ik nog nooit een volslanke vrouw heb gezien op de racefiets terwijl ik best wel vind dat er genoeg zijn die dit kunnen. Veel forse vrouwen zouden best  mogen wielrennen.

Er worden geen voldoende passende maten wielrenner kleding aangeboden voor iemand die wat grotere maat heeft, terwijl wielrennen een van de hobby sport is waar je ook kunt gebruiken om fit te voelen uiteindelijk.

Wat dan als een vrouw volle rondingen heeft? Niet wielrennen?

Niks ervan, ik kan het! En ik heb best een flinke maat wat kleding betreft. We is het zo dat mijn lichaam heel mooi is getailleerd en daardoor niet altijd passend in de wielrenner broeken en de lange shirts. Weet je waarom? dan blijf het shirt steeds omhoog kruipen.

rwc-korte-broek-vrouwveela-lange-fietsbroek-700pk812veela-lange-fietsbroek-700pk812

In de bestaande winkels waar je werkelijk wielrennen kleding kan passen, zijn er bijvoorbeeld alleen broekjes die net boven je volle billen vallen. Al zou je een lang zweet shirt aan doen, blijft de broek afzakken, wegens het type beweging die je maakt tijdens het fietsen en tegelijkertijd de shirt ook nog es omhoog.

Het idee achter mijn verhaal is:

Doordat we eigenlijk gewend zijn om bepaalde zaken zo te zien, bijvoorbeeld, zogenaamde leuke kleren staan mooier bij een slanke vrouw, dus deze slanke vrouw of man is de enige ook die wij op een racefiets zien. Wordt dus dit soort beeld als de ideale beeld gezien. Daarmee doen we dan mensen zoals ik of meer mensen die graag zouden willen wielrennen te kort.

Goede conditie hebben en slank zijn, zijn twee verschillende begrippen. Toen ik  in Leidschenveen op een sportschool de spinning ruimte binnenkwam voelde ik me wel een beetje bekeken. Toen was ik zelfs nog forser na de bevalling van mijn tweede. Ik had dus best krappe spinning kleding aan. Gelukkig kon ik de ogen ontvangen en accepteren totdat ik me bewees.Maar stel je voor dat het iemand is die dat helemaal niet tegen kan. snap je nu waarom ik dit schrijf?

Maar dat zou toch niet hoeven? Vooral als iemand graag wat fitter wilt worden, dan wil je toch nog comfortabel in je sportkleding zitten? Of te wel de omgeving waar je dan de sport activiteiten doet?

Ik dacht opgegeven moment, er moet wat hieraan gebeuren, laat dit maar voor veel andere mensen en vooral vrouwen die graag willen sporten en bewegen en belemmert worden en vervolgens niet meer durven om te doen wat ze werkelijk willen doen.

Voor  mij begint alles bij passend maten daarna zijn er wellicht nog meer belemmeringen maar alles is te overkomen wat dit betreft!

Al zou je weinig aanbod krijgen omdat er weinig gevraagd worden, vind ik wel dat er rekening gehouden mag worden met eventueel volgebouwde mensen die dit sport/hobby leuk vinden.

Dit noemen we dus verbinding.

Ik was al sinds vanmorgen bezig met het schrijven van dit korte blog, ook omdat ik graag deze dag niet zomaar ongemerkt voorbij wilde laten gaan.

Er gaat van alles door mijn hoofd heen als ik voornamelijk aan een vrouw denk die mij hier op deze wereld heeft gebracht. Onvergetelijk! Onmisbaar, toch is ze er niet meer. Zij leeft in mij en in mijn kinderen. Deze vrouw herdenk ik bijna elke dag. Deze vrouw heeft in haar jaren wanneer vrouwen weinig rechten hadden ervoor gevochten dat haar dochters werden wie ze nu zijn.

Affijn, ik wil natuurlijk niet alleen over mij hebben. De reden waarom deze blog pas vanavond komt is omdat ik de hele dag met mijn baby dochtertje en twee grotere kinderen bezig was. Daarna kwamen de kindjes van de buren gezellig met ons eten. Erg leuk!

Afgelopen jaren waren niet gemakkelijk, je maakt mee dat mensen in je leven komen en ook soms keihard gaan. Je hebt ook mensen die dan ook bij je blijven hangen ondanks je imperfecties. Die vrouwen, die mensen, die,  die bedoel ik en vandaag wil ik ze enorm bedanken.

Alle vrouwen die ik tot nu toe heb leren kennen zijn dames die allemaal op hun eigen manier proberen iets leuks van het leven te maken.

Deze vrouwen zijn

  • mama’s
  • dames
  • zwangeren
  • meisjes
  • alleenstaanden
  • oma’s
  • tantes
  • schoonzussen
  • Schoonmoeders

Tussen al deze dames zijn er veel die graag een baby willen, veel die al bevallen zijn en aan het proberen balans te vinden tussen werk en gezin. Tussen al die dames ook genoeg die om diverse redenen geen kinderen hebben. Toch vrouwen zijn.

Het zij vechten voor een tweede kind, het zij vechten voor je relatie, vechten voor je vriendschap of familieband.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ik kan alles benoemen maar ik weet het ook niet beter dan dat ik het soms meekrijg. Wat leer ik veel zeg! Wat ben ik zelf ook niet perfect zeg!

Ik ben blij om al deze vrouwen te mogen leren kennen. Ik dacht dat ik zielig was omdat ik geen moeder of schoonmoeder die bij mij aan de deur kloppen. Nee het is niet groener bij de buren. Ik dacht dat ik zielig was dat ik 3 keizersnedes kreeg, maar blijkt dat een vriendin of kennis geen borstvoeding heeft kunnen geven door borstoperatie.

Het leven is ingewikkeld en wij vrouwen maken het al niet gemakkelijk voor onszelf en zeker niet voor anderen.

Er zijn dingen die wij moeilijk kunnen loslaten en dat ook verschilt per vrouw. De laatste jaren leer ik alleen maar sterke, gedreven vrouwen kennen. Ik leer ook dat niet iedereen per se in je straatje hoeft te lopen, als je maar elkaar wat gunt en respecteert zul je zien dat het voor jou ook werkt.

Blijf elkaar stimuleren! Elkaar veel gunnen, elkaar corrigeren waar het fout gaat en niet roddelen achter de rug om. Help elkaar de relaties met onze mannen en kinderen te verbeteren en niet vernietigen. Helaas komt dit ook voor.

Mijn zorg dit jaar en de komende jaren is wanneer we eigenlijk anders gaan gedragen, eten of voelen omdat we graag willen afvallen. Omdat iemand ooit een maat kleding als ideaal heeft bepaald. Pas kwam ik tot echter achter dat gezond zijn i s niet per definitie slank zijn. alles heeft zo haar eigen extreme kanten en alles wat te veel is is niet goed.

Hopelijk lukt het ons om de balans te kunnen vinden en gelukkig zijn.

Punt. Love you all!

Met dank aan dames die meedoen en meegedaan hebben aan de BabyCarryWorkout dit jaar tijdens de Negenmaandenbeurs! Wat waren jullie goed! Ik ben zeer dankbaar dat ik jullie heb mogen leren kennen. Jullie kinderen heb mogen ontmoeten en dat jullie mij toevertrouwd om deze kwetsbare momenten met jullie te delen. DAT IS FIJN ZEG om twee keer per week te mogen zijn met mensen waar je gemakkelijk over vrouwelijk ongemakken en gemakken te mogen bespreken en daardoor thuis een leuke gezinsleven verbeteren.

Happy International Women’s day.

Just showing my appreciation to all women  have met so far, women I have learnt a lot from and women who guide me in difficult moments and years! Not forgetting to mention my own mom who made it happen, a woman whom we cannot live without but no longer there.